สนับสนุนโดย น้ำแร่ธรรมชาติตราช้าง

คุณโอ๋ เล่าให้ฟังว่า เธอไม่ได้คิดอะไรมาก หรือไม่ได้มองว่าเป็นความท้าทายใหญ่หลวงมากมายนัก คิดเพียงแค่ในฐานะที่เป็นลูกสาวคนเล็ก เห็นป๊า เห็นแม่ ทำงานหนักและเหนื่อยมาก จึงอยากเข้ามาช่วยแบ่งเบาภาระ ช่วยทำอะไรได้ก็ช่วยทุกอย่าง ตามไปเวทีมวยมาตั้งแต่ประถม มัธยม จนจบมหาวิทยาลัย ความรู้สึกเดียวที่มีมาโดยตลอด คืออยากช่วยงานที่บ้าน รวมทั้งบ้านกับออฟฟิศอยู่ใกล้กัน ไม่อยากไปไหนไกลบ้าน แม้ว่าจะเคยทำงานประจำตามสายงานที่เรียนมา แต่ก็ทำเพื่อเรียนรู้ เพราะตั้งใจไว้อยู่แล้วว่าสุดท้ายจะต้องกลับมาช่วยงานที่บ้าน เพื่อช่วยเหลือแบ่งเบาภาระของครอบครัว

“โอ๋โชคดีที่ผู้ใหญ่ในแวดวงรู้จักอยู่แล้ว เพราะติดตามป๊าและช่วยป๊าทำงานมาโดยตลอด ทำให้ไม่มีปัญหาในเรื่องการปรับตัวหรือการยอมรับ เราไม่เคยรู้สึกกดดันว่ามาอยู่ตรงนี้ได้เพราะป๊า เรารู้สึกเสมอว่าโชคดีและภูมิใจที่ได้เกิดเป็นลูกป๊า และมีหน้าที่สำคัญที่จะต้องรักษาชื่อเสียงที่ป๊าสั่งสมมา ขณะที่เรื่องความสามารถของเราก็เป็นสิ่งหนึ่งที่เราต้องพิสูจน์ตัวเอง ซึ่งเราไม่ได้รู้สึกว่าเป็นความกดดัน แต่เรามีความตั้งใจกับทุกๆ อย่างที่เราได้ทำ เพื่อรักษาศรัทธาที่ทุกคนมีต่อป๊า และสานต่อสิ่งที่ป๊ารักมากที่สุดก็คือ การจัดมวยที่มีคุณภาพให้แฟนมวยทุกคนได้ดู” 

จากการช่วยเหลืองานบริษัทในเรื่องของการดูแลบัญชี ขยับมาสู่การช่วยงานในด้านอื่นๆ และก้าวขึ้นเป็นโปรโมเตอร์หญิงคนแรกของประเทศในปี 2547 ซึ่งความสนุกของการทำงานตรงนี้ก็คือ การได้เจอคนใหม่ๆ ได้รับโอกาสใหม่ๆ เข้ามาเสมอ แต่ด้วยความที่เป็นผู้หญิงอาจทำให้คุณโอ๋มีข้อจำกัดในบางเรื่อง เพราะส่วนใหญ่ในวงการนี้จะมีแต่ผู้ชาย ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะสานสัมพันธ์กัน ด้วยการไปสังสรรค์ แฮ้งค์เอ้าท์ ทำให้สนิทสนมกันได้เร็ว ซึ่งคุณโอ๋ไม่สามารถทำแบบนั้นได้ ซึ่งเป็นหนึ่งในข้อจำกัดที่เกิดขึ้น เพราะต้องยอมรับว่าประเทศไทยยังใช้ระบบอุปถัมภ์เป็นหลัก และยอมรับว่าบางครั้งก็ทำให้เหนื่อย เพราะตนเองไม่ใช่ทั้งสายเข้าสังคม และไม่ใช่คนอ่อนหวาน จะเป็นคนตรงไปตรงมา เพราะถือว่าต่างคนต่างมีหน้าที่ของตัวเองที่ต้องทำ

แม้ว่าจะเป็นผู้หญิงแต่คุณโอ๋ ค่อนข้างเด็ดขาดและในบางครั้งอาจจะเด็ดขาดกว่าผู้เป็นพ่อด้วยซ้ำ เพราะหลายครั้งที่ความใจดีและประนีประนอมของพ่อ ทำให้พ่อเหนื่อยมากกว่าเดิม คุณโอ๋จึงให้ความสำคัญกับความมีวินัยและรู้หน้าที่ โดยจะให้โอกาสเมื่อมีปัญหาไม่เกินหนึ่งถึงสองครั้ง เพราะต้องคำนึงถึงหลายๆ ส่วนที่เกี่ยวข้อง และผลกระทบที่ตามมาเป็นสำคัญ

ย้อนเส้นทางนักสู้ “ทรงชัย รัตนสุบรรณ” 

สำหรับเส้นทางของผู้เป็นพ่อ ก่อนจะก้าวมาสู่โปรโมเตอร์มือทองระดับประเทศ คุณโอ๋ ถ่ายทอดให้ฟังว่า ตอนเด็กๆ ที่บ้านป๊าฐานะไม่ดีนัก เรียนได้แค่ระดับประถม ก็มาฝึกมวย เป็นนักมวยมาก่อน โดยใช้ชื่อทั้ง ทรงชัย ลูกงามศิริ, ทรงชัย ชัยสุริยะ แต่ไม่ได้มีฝีไม้ลายมือมากนัก ต่อยทีไรก็แพ้เป็นส่วนใหญ่ ทำให้เริ่มรู้ตัวว่าไม่น่าจะรุ่งกับอาชีพนักมวย จึงหันไปเป็นผู้ช่วยโปรโมเตอร์ก่อนจะค่อยๆ ขยับมาเป็นโปรโมเตอร์ภูธร หรือจัดรายการชกมวยตามต่างจังหวัด ก่อนจะขยับมาเป็นโปรโมเตอร์รายการใหญ่ระดับประเทศอย่างเวทีมวยลุมพินี

“ป๊าไม่มีแววทางด้านการเป็นนักมวย แต่จุดเด่นของป๊าคือ มีไหวพริบดี ความจำดี และดูเชิงมวยเป็น ป๊าจะรู้ว่าใครจะต่อยสไตล์ไหน และมองออกว่าถ้าจับมวยคู่ไหนมาเจอกันแล้วสนุก จึงหันมาสู่เส้นทางของการเป็นผู้จัด โดยเริ่มจากการเป็นโปรโมเตอร์ภูธร ที่แปดริ้วบ้านเกิด จนหลายปีผ่านมาเริ่มมีชื่อเสียง ทำให้ถูกทาบทามจากผู้ใหญ่ให้ลองมาจัดที่เวทีลุมพินี จนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นโปรโมเตอร์ประจำที่เวทีลุมพินีตั้งแต่ปี 2518 โดยใช้ชื่อรายการว่า “ศึกวันทรงชัย” ทำให้เป็นที่รู้จักมาจนถึงทุกวันนี้”

ต้องถือว่า เสี่ยทรงชัย เป็นคนมีหัวการตลาดมาตั้งแต่ต้น โดยเฉพาะในยุคสมัยนั้นที่ยังไม่มีใครเข้าใจการตลาด หรือเข้าใจในเรื่องของการสร้างแบรนด์ แต่เสี่ยทรงชัยให้ความสำคัญกับการสร้างชื่อ พยายามทำให้คนรู้จักและจดจำให้ได้ รวมทั้งยึดมั่นใจอุดมการณ์ของตัวเอง เพื่อให้เป็นที่รับรู้ไปทั่ววงการมวย ว่าเป็นรายการที่มีความยุติธรรม เป็นกลาง เน้นเปรียบคู่มวยให้เหมาะสม เพื่อให้ชกออกมาแล้วคนดูสนุก โดยไม่เข้าข้างใดข้างหนึ่ง โดยที่ตัวเสี่ยทรงชัยเองจะไม่เล่นการพนัน และไม่ได้ทำค่ายมวยของตัวเอง เพื่อความสบายใจแก่ทุกฝ่าย และไม่ได้คำนึงถึงผลแพ้ชนะของนักมวยแต่ละฝ่าย แต่จะมองที่การทำให้คนที่เข้ามาดูประทับใจเป็นสำคัญ

เรียกได้ว่า นักมวยแต่ละคนที่ชกในรายการที่มีโปรโมเตอร์ชื่อทรงชัยนั้น ไม่มีคำว่า “กินหมู” ไม่ว่าจะเป็นมวยไทยหรือมวยสากล หรือแม้แต่การชกกับนักชกต่างชาติ ทรงชัยก็ไม่เคยเข้าข้างนักมวยไทยด้วยกัน พยายามนำคู่ต่อสู้จากทั่วโลกที่มีฝีมือสูสีกับนักชกไทย เพื่อสร้างบรรทัดฐานในเรื่องของความโปร่งใส เพื่อสร้างการยอมรับในระดับสากล ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นการท้าชิงแชมป์ หรือป้องกันแชมป์ ทุกแมตช์จะต้องเป็นการพิสูจน์ตัวเองของนักมวยแต่ละคนว่า “เหมาะสมกับตำแหน่งแชมป์โลก” หรือไม่ ซึ่งนักมวยไทยหลายคนที่สามารถพิสูจน์ตัวเองจนประสบความสำเร็จจนถึงขั้นได้เป็นเจ้าของแชมป์โลกจากสถาบันชั้นนำอย่างสมาคมมวยโลก (WBA) องค์กรมวยโลก (WBO) หรือสภามวยโลก (WBC) อาทิ แสน ส.เพลินจิต, หยกไทย ศิษย์ อ., พิชิต ช.ศิริวัฒน์, ดาวรุ่ง ช.ศิริวัฒน์, สามารถ พยัคฆ์อรุณ, เมืองชัย กิตติเกษม, พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์, ยอดสนั่น ส.นันทชัย, ยอดดำรงค์ สิงห์วังชา, ผึ้งหลวง ส.สิงห์อยู่ เป็นต้น

สานฝันตัวเอง มวยไทยต้องมีความเป็นมืออาชีพ 

เมื่อฝันของผู้เป็นพ่อในการผลักดัน มวยไทย ให้เป็นทั้งมรดกไทย และมรดกโลก สำเร็จได้ตามที่หวัง มาถึงฝันของคุณโอ๋บ้าง แม้จะบอกว่าทุกวันนี้มาได้ไกลเกินฝันแล้ว เพราะตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามาไม่ได้ตั้งเป้าหมาย หรือความหวังใดๆ ไว้ทั้งสิ้น ขณะเดียวกันก็สามารถปั้นแชมป์โลกในรายการได้สำเร็จ จนได้รับรางวัลโปรโมเตอร์ยอดเยี่ยมจากองค์กรมวยโลก WBO ถึง 7 ปีซ้อน (2010 -2016) แต่สิ่งหนึ่งที่คุณโอ๋อยากจะผลักดันอย่างจริงจังจากนี้คือ การทำให้วงการมวยไทยมีความเป็นมืออาชีพและเต็มไปด้วยคำว่าคุณภาพ ตั้งแต่เรื่องของหลักสูตร ไปจนถึงบุคลากรไม่ว่าจะเป็นนักมวย หรือแม้แต่ครูมวย 

“ที่ผ่านมา เราจะได้ยินข่าวนักมวยที่เคยประสบความสำเร็จ แต่สุดท้ายต้องกลับไปลำบากเหมือนเดิม หรือนักมวยดาวรุ่งแต่ไปไม่ถึงฝั่งฝัน ไม่ว่าจะเป็นข่าวติดการพนัน หรือเรื่องผู้หญิง ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นปัญหาที่พบได้มากในวงการ มีนักมวยเพียง 20% ที่ประสบความสำเร็จแล้วสามารถรักษาคุณภาพชีวิตที่ดีไปจนถึงบั้นปลายชีวิต ส่วนอีก 80% ส่วนใหญ่ก็จะกลับไปสู่วังวนเดิมๆ ซึ่งเรามองว่าเรื่องนี้ต้องแก้กันตั้งแต่พื้นฐาน ตั้งแต่การสร้างจิตสำนึก ความรับผิดชอบ ความมีวินัย และความเป็นมืออาชีพ ซึ่งไม่ใช่แค่ในวงการมวยเท่านั้น แต่เป็นสิ่งสำคัญพื้นฐานที่นักกีฬาทุกคนจำเป็นต้องมี”